Art house, auteur кино гоё л доо. Гэхдээ зун болохоор яагаад ч юм аль болох сүр дуулиантай, байлдаан шуугиантай, панаалтай кино үзэх хүсэл төрдөг юм. Асар үнэтэй машинууд сэг болтлоо мөргөлдөөд л, буун дуу хадаж, сум исгэрээд л, хар нүдний шилтэй гарууд хүн төрөлхтнийг авраад л… Холливудын blockbuster-аар бөмбөгдүүлэх нь хар халуунд тархи толгойгоо амраах хамгийн найдвартай арга. Тэгвэл энэ зун тийм кино хангалттай олон гарах шинжтэй.

Та зүүдэндээ асар том тул бариад түүнийгээ шарж идэж байх юм. Бодит байдал дээр та хөнжил дотроо бат бөх гэгч нь нойрсож байгаа шүү дээ. Гэтэл таны зүүдэн дэх “Би” барьсан загасаа амтлан идэж байгаадаа бат итгэнэ. Зүүдэнд идсэн загас, бодит загасны амт яг ижилхэн. Бид ертөнцийг таван мэдрэхүйгээрээ танин мэддэг боловч хүн гээч амьтан гүн нойрондоо хүртэл харж, сонсож, үнэрлэж, амталж, хүртэж чаддаг. Тэгэхээр “бидэнд бодит байдлыг зүүднээс ялгах чадвар бий уу” гэсэн асуудал урган гарч байна.

Эрт урьдын цагт Нацистууд Францыг эзэлжээ… Ийнхүү Квентин Тарантиногийн “Адгийн зулбасгууд” сүүдэр ший эхэлснээр дэлхийн хоёрдугаар дайны түүхэн үйл явдал шууд утгаар үлгэрчилсэн зохиолд төрөл арилжиж, ер бусын хүүрнэлээр өрнөх нь тодорхой болох шиг.

Айсуй өвлийн хасах гучин хэмийн хүйтэнд орой үдэш дулаан гэртээ тухлан суугаад дарс шимсэн шиг ээ кино үзэх шиг жаргал үгүй. Аз болж оны эцэст олон сайн кино нээлтээ хийдэг тул өнгөрсөн жилийн сүүлээр гарсан үзүүштэй кинонуудыг “Ес далан зургаа” сэтгүүл нэрлэж байна (DVD оруулж ирдэг хүмүүс үүнийг уншвал эдгээр киног заавал захиарай). Харин уншигч Та попкорн, чипсээ нөөцөлж аваад кино үзэхдээ бэлдэх л үлдлээ.